Ana Sayfa Hakkında Forum Ziyaretçi Defteri Facebook Twitter Instagram İletişim

Şeker Kız Candy

İki Nergis

İKİ NERGİS




I. BÖLÜM

  Candy, formasının üstündeki büyük kurdeleyi düzeltti ve Sahte Pony Tepesi’nin güzel nergis kokusunu derin derin içine çekti. “Burası çok güzel… Yazın heyecan verici havası burayı da yavaş yavaş sarıyor.” Candy çimenleri okşadı, eğilip yere oturdu, bazen yalnız kalmak çok güzel olabiliyordu… Tam bunu düşünürken bir armonika sesi duydu. Çok güzel bir melodi çalınıyordu… Yavaşça başını kaldırıp sesin geldiği ağacın tepesine baktı Candy. Terry ağacın bir dalına uzanmış, gözlerini kapatmış, yüzünde huzur dolu bir ifadeyle, biraz da çektiği acılardan ötürü hüzünle armonikasını çalıyordu. Bu armonika Candy’nin ona hediyesiydi… Candy yavaşça gülümsedi, nedenini anlayamasa da Terry’yi görünce içini tarifi imkânsız bir mutluluk kaplıyordu. Terry armonika çalmayı bıraktı, başını dala yasladı, masmavi gözlerindeki hüzün pırıltılarıyla gökyüzünü seyretmeye başladı. Candy’yi fark etmemişti. Gökyüzü… Masmaviydi… Terry kalbinde daha önce hiç yaşamadığı büyük bir heyecan, büyük bir sevgi hissediyordu. Nedendi? Hayatı farklı akıyordu artık sanki… Terry gökyüzüne bakınca, bulutların arasında Candy’nin hayalini gördü. Gülümsedi. “Candy…” diye mırıldandı. Gökyüzüne bakmayı bırakıp yere bakınca Candy’nin ona bakan gözlerini fark etti. İkisinin de yüreğinde büyük bir heyecan baş göstermişti. Candy kekeledi.

-Terry! Ben de seni yeni fark etmiştim.
Sonra gülerek ayağa kalktı.
-Bakıyorum da çok güzel armonika çalıyorsun!
Terry de gülerek aşağı zıpladı ve her zamanki gülümsemesiyle kollarını kavuşturdu.
-Biliyorsun, Candy, bir Bayan Çilli Tarzan olarak sen de ağaçlar arasında zıplamakta çok başarılısın.
Candy öfkeyle ona baktı ve yumruklarını havaya kaldırdı.
-Terry, adım Candy! Bana Bayan Çilli Tarzan demeyi ne zaman keseceksin?!
Der demez Terry’nin üzerine yürüdü ve ona vurmaya başladı. Terry kahkaha atıyor, bir yandan da Candy’nin kollarını tutmaya çalışıyordu. İkisi de çok mutlu görünüyordu… Candy sonunda Terry’nin koluna bir yumruk indirip oturdu. Terry gülerek kolunu ovuşturdu.
-Amma acıtıyormuşsun! Hm, sana bundan sonra Bayan Dövüşçü mü desem acaba?
Candy gülüyordu. Parmağını havaya kaldırıp Terry’ye doğru salladı.
-Dikkat et, Terry, Bayan Dövüşçü seni döver!

  İkisi de güldüler ve gökyüzüne diktiler gözlerini. Güneş batmaya başlamıştı bile, hava kızıllaşmıştı. Kırmızı aşkın rengiydi… Candy bunu düşünüyordu… Terry ise gülümsüyordu, Candy ne zaman yanında olsa, ne zaman onu düşünse yaptığı gibi… Bu gülümsemenin özel bir anlamı vardı. Birbirlerine, hatta kendilerine itiraf edemeseler de; birbirlerini sevdikleri andan beri Terry Candy’ye gülümsüyordu. Terry’nin gülümsemesi, normal gülümseyişlerden bile farklıydı. Onun gülümsemesi aşkın gülümsemesiydi, çok çok büyük ve derin bir aşkın gülümsemesi… Terry Candy için gülümsediğinde gözleri ışıldıyordu…
Havaya sarı nergislerin kokuları yayıldığında Candy ve Terry başlarını çevirip birbirlerine derin bir anlamla baktılar ve gülümsediler. Hiçbir şey söylemediler… Bazen bir bakış, bir gülüş, bir gülümseyiş; bir sözden daha etkilidir, daha çok şey anlatır. Bazen de aynı gülümseyiş, aynı bakış “Seni seviyorum…” der. Bazen de gönlün, yüreğin derinliklerindeki duyguları, sevgiyi, heyecanı, aşkı anlatır. Onlarınki de öyle bir bakış, öyle bir gülümseyişti…

  Candy hafif kızararak önüne döndü ve oyalanır gözükmek için eteğini düzeltti. Yüreğindeki bu huzurun, bu mutluluğun sebebi… “Terry’yi seviyorum!” diye düşündü. Yüreğindeki mutluluk artmıştı. ”Terry… Beni sakın bırakma!” diye düşündü.
Terry de aynı duygular içindeydi. “Daha önce hiçbir kıza karşı böyle hissetmemiştim. Candy…” diye düşündü. Terry aşkı ilk kez tadıyordu. İlk ve tek aşkı Candy… Terry kalbinin derinliklerinde hissettiği bu tatlı huzuru Candy yanında olunca ve onu düşününce bulduğunu fark etti.

  Candy ve Terry’nin birbirlerine olan gülümseyişleri ve bakışları ile birbirlerini sevdiklerini ilk kez manevi olarak söylemişlerdi. Candy de Terry de birbirlerini sevdiklerinden ilk kez bu gün emin olmuş ve içlerinden “O da beni seviyor!” demişlerdi. Düşüncelerini birbirlerine bile itiraf edemediler. Tek yaptıkları gökyüzünü seyretmek ve arada birbirlerine gülümseyerek bakmaktı.

  Terry duygu dolu bir sesle konuşmaya başladı.
-Biliyor musun, Candy? Uzun zamandır kimse bana gülümsememişti. Ne babam, ne de… Doğru ya, benim babamdan başka kimsem yok. O da beni gerçekten sevmiyor. Teşekkür ederim, Candy…
Candy hafifçe titredi. Terry’ye sarılmak, “Üzülme Terry! Artık ben varım!” demek istiyordu. Bunun için elini Terry’ye uzattı, geri çekti. Yapamazdı.
-Terry, lütfen üzülme… Niye babanın seni sevmediğini düşünüyorsun? Sen onun evladısın! Seni seviyor!
-Ya, tabi… Bayan Grandchester’ın bana etmediği laf bırakmadığı gün ağzını açıp beni hiçbir şekilde savunmamıştı… Gitmemi ister gibi ilgisizdi. Öyle baba olmaz olsun!
-Böyle söyleme, Terry…
-Biliyor musun, küçükken şatolarda yaşıyordum. Bir öksürdüm mü bütün hemşireler, doktorlar koşuşturmaya başlarlardı. Ben de ara sıra bu fırsattan yararlanır, onları oyuna getirirdim.
Candy gülümsedi.
-Yaramaz bir çocuktun demek! Çocukluğunu anlatsana biraz…
-Saçlarım şimdiki kadar koyuydu, gözlerim mavi ve yeşil arasıydı. Abur cuburu çok severdim. Belalı bir küçüktüm ben. Şatonun altını üstüne getirirdim. Şatoda bir kaplan vardı, doldurulmuş kaplanlar olur ya hani… Onu çok severdim. Tasmasının üzerindeki kartta “T.G.” yazıyordu. Terrius Grandchester… Benim sanırdım. Üstüne binerdim. Güzel bir kaplandı. Büyük bir şöminemiz vardı. Ateşi izlemeyi çok severdim. Bana hep Noel’i hatırlatırdı. Hala aynı şekilde hissediyorum.
Terry sözlerinin bitiminde yavaşça Candy’ye bakıp gülümsedi. Bakışları yumuşamıştı.
-Ya sen, Candy? Pony’nin Evi nasıldı?
Candy küçük bir kız çocuğu gibi muzipçe gülümsedi ve gözlerini kapattı.
-Sıcacıktı, Terry, sıcacıktı… Hayatımın en güzel yeri orası. Rahibe Pony ve Rahibe Lane vardı. Çok iyi insanlar. Bir sürü çocuk… Hepimiz kardeştik. Bizim de şöminemiz vardı. Orada üzümlü kurabiyeler pişirirdik. Kışın kar öyle çok yağardı ki! Ve ben, ben ölesiye yaramazdım. Bir saniye bile yerimde duramazdım. Ağaçlara tırmanır, oradan oraya zıplardım. Bir keresinde ördek yavrularını anne ördeğe bağlamıştım. Ama amacım haylazlık değildi… Yavrular annelerini hiç kaybetmesin diye…
Terry üzüntüyle ona baktı.
-O zaman da şimdiki gibi iyilik dolu bir yüreğe sahipmişsin, Candy.

  Candy gülümsedi ve başını salladı. Terry cebinden armonikasını çıkardı ve o müthiş melodiyi çalmaya başladı. Gözlerini kapatmıştı, kaşları çok güzel bir eğimle duruyordu. Candy onu izlerken gözleri kamaşıyordu. Terry ışıl ışıl gözüküyordu! Candy Terry’ye sarılmamak için kendini zor tutuyordu. Gülümsedi ve içinden şunları geçirdi: “Beni asla bırakma, Terry…”. Terry de o an Candy’nin yanında olmasıyla her şeyin nasıl güzelleştiğini düşünüyordu. O da içinden şunu söyledi: “Seni asla bırakmayacağım, Candy…"

                                                                                                                                     Yazar
                                                                                                                            "Terry-Candy<3"




Bu sayfa hakkındaki son yorum:
Yorumu gönderen: yg, 11.05.2013, 13:24 (UTC):
öyküyü okurken sanki sahnelerin içinde hissettim kendimi,terry nin yaşadığı duygusal durumu yaşadım ben de ve hemen o an candy ye sımsıkı sarılmak istedim...çok akıcı ve duygusal bir dille yazmışsın...kelimelerine sağlık...

Yorumu gönderen: ipek9, 11.05.2013, 18:59 (UTC):
gerçekten çok güzel olmuş bayıldım..... sanki bu hikayenin çizgi film hali gözümün önüne geldi. izledim gibi oldum. lütfen devamı gelsin gelmezse epey üzülürüm

Yorumu gönderen: candice, 11.05.2013, 20:13 (UTC):
Gercekten de okurken cizgi dizinin icinde hissettim kendimi. Kalemine saglik genc arkadasim, umarim devami gelir:)

Yorumu gönderen: annie, 11.05.2013, 21:20 (UTC):
çok güzel devamını bekliyorum

Yorumu gönderen: ecrinay, 12.05.2013, 13:35 (UTC):
çok güzel yazmışsın ama umarım daha güzellerini yazarsın çünkü yakında ben de hikaye yazacağım ve çoook güzel olucak ben de senden 1 yaş küçüğüm

Yorumu gönderen: Terry-Candy<3, 12.05.2013, 16:31 (UTC):
Elimden geleni yapıyorum "ecrinay" merak etme inşallah seninki de dediğin gibi güzel olur

Yorumu gönderen: albert, 12.05.2013, 16:41 (UTC):
albertcı olmama rağmen gerçekten çok beğendim çok çok güzel olmuş candy ile ilgili okuduğum en iyi hikaye diğer genç yazarımız ecrinayın öyküsünü ve bunun devamını da merakla bekliyorum

Yorumu gönderen: sima, 13.05.2013, 14:44 (UTC):
gerçekten çok güzel yazmışsın.inşallah iyi bir yazar olursun.ben olacağından eminim çünkü bu yaşta harika şeyler yazmışsın.bende senin gibi yazmak istiyorum ama ne yazık ki derslerim çok yoğun hafta sonları bile bilgisayarı zar zor açıyorum. başarını ise taktim ediyorum

Yorumu gönderen: Terry-Candy<3, 13.05.2013, 18:36 (UTC):
Çok teşekkür ederim "sima" ve "albert" Sizin de öykülerinizi okumak isterim

Yorumu gönderen: sima, 14.05.2013, 14:24 (UTC):
teşekkür etmene hiç gerek yok.çünkü biz doğruları söylüyoruz.bu arada benimki okumak istersen "finali siz yazın" kısmında okuyabilirsin.seninki kadar güzel olmadı ama yorumunu sabırsızlıkla bekliyorum.

Yorumu gönderen: Terry-Candy<3, 15.05.2013, 10:35 (UTC):
Sağol çok iyisin. Ben seninkini okumuştum zaten bence güzel olmadı deme çünkü çok güzel. ben çok beğendim

Yorumu gönderen: Terry-Candy<3, 24.06.2013, 13:19 (UTC):
Arkadaşlar, İki Nergis'in devamını ve yeni hikayemin başları çok yakında yayınlanacak...

Yorumu gönderen: candice white adley, 06.11.2013, 22:03 (UTC):
çok güzel yazmışsın Terry-Candy<3. Yaşın küçük olmasına rağmen kalemin çok çok iyi. Sevdiğim bir yazarın kitabını okuyor gibiyim. Tebrik ederim.

Yorumu gönderen: sena, 21.04.2014, 17:02 (UTC):
nerdeyse her laptopu açtığımda bakıyorum yeni bölümler geldi mi diye o kadar sabırsızlanıyorum kii

Yorumu gönderen: Ebrar, 11.07.2014, 15:07 (UTC):
Hem okuyup hem okuduğunu hayal etmek acayip güzel oluyor ya. Sanki bölümlerini izlediğin an gibi aklında canlanıyor, ne güzel!

Yorumu gönderen: sena, 01.12.2014, 19:29 (UTC):
ama böyle yarı yolda brakılmaz ki ya yazın artıkkkkk

Yorumu gönderen: batu, 10.07.2015, 12:21 (UTC):
okumayab aşlayacğım umarım güzeldir .

Yorumu gönderen: Sea, 07.07.2017, 15:14 (UTC):
Oooo afferim sana animede izlerken daha yuzelsel gecen onların o duygularini sen baya baya işleyip hissettirmissin brawooo genç yazar yolun açik alsun fen lisesini kazandinmi insallah

Yorumu gönderen: Terry-Candy<3, 09.09.2017, 10:36 (UTC):
Evet 3 yıl önce kazandım Şimdi de universiteye hazırlanıyorum. Beğenmenize çok sevindim.



Bu sayfa hakkında yorum ekle:
İsmin:
Mesajınız:


=> Sen de ücretsiz bir internet sitesi kurmak ister misin? O zaman burayı tıkla! <=